1 Festival, 2 Verhalen

Er zijn weer spannende dingen gebeurd afgelopen weekend...

Het verhaal van Uzés
Afgelopen weekend zijn wij voor twee nachtjes naar Uzés geweest, wie kent het niet. Met de tent. Om aldaar een electronisch festival te bezoeken, genaamd Les Electros D'Uzés. Klinkt goed toch? En of dat goed was! Zaterdagavond is niet het bespreken waard, toen draaiden er slechts dj's wiens naam wij niet kennen, en die doen er dus niet toe, voor niemand niet. Zondag daarentegen...Man! Wij komen daar aan, en gelijk krijgen wij, geheel terecht natuurlijk, een VIP(!!!!!)-pasje! Ha! Vet hoor, helemaal gratis naar binnen. Alleen wij mochten door die hekjes naast het podium, backstage. Helemaal tof natuurlijk, zeker omdat de geniale Roman Flugel aan het draaien was. Wij dus naar binnen, iedereen ons een handje geven enzo. Komt ineens de manager van Roman naar ons toe met een fles champagne. Of wij die wilde hebben, want er was toch genoeg. Hele toffe kerel dat man, die manager. Echt vet gedanst daaro, Roman lachte zo af en toe wat naar ons. Door iedereen werd foto's gemaakt van ons, enzo, dus.


Het ECHTE verhaal van Uzés
We zijn wel echt naar dat festival geweest, echt in Uzés, met de tent. We hebben ook echt een VIP-kaartje gehad. Die kreeg ik in mijn handen geduwd toen N. reeds kaartjes voor ons had gekocht. Gratis naar binnen zat er dus niet meer in, maar ja, het koste dan ook maar 7 Euro pp., voor een openluchtfestivalletje. Die zondagavond, eenmaal binnen, hadden we niets meer aan dat pasje, was ik een beetje misselijk van mijn avondeten, en waren de wc's overstroomt, alswel de plek waar de mannen hun ding konden doen, maar wat wil je, met 2 wc's op circa 2000 man. Er liepen vooral heel veel vage irritante mensen rond. Een hoop junk-types, meisjes die op blote voeten met touwtjes zwiepten, naast ons iemand die zijn ogen tot in zijn achterhoofd had gedraaid, een debiel die een VOL blikje bier weg smijt en vervolgens zijn telefoon aan gort ramt tegen een muurtje. En als klap op de vuurpijl: Jack de Marseille draait. Niks geen Roman Flugel, stond verkeert op de flyer. Fout, fout, fout.
Nee, zaterdag, dat was wel echt heel leuk. Lekker gegeten, beetje rondgekacheld, nog eens lekker gegeten, biertje, biertje, biertje, fles wijn. Er draaiden inderdaad geen bekende dj's die avond, maar het was enorm gezellig. Jong en oud danste zij aan zij. Het stoerste jongetje dat wij ooit hebben gezien, van een jaar of vier oud, stak zijn kleine wijsvingertje in de lucht op de maat van de muziek en liet daarmee de wereld zien dat techno geen leeftijd kent. Okay, de wc's waren ook zaterdag een beetje vies, en ze verkochten Amstel bier, en er liep een enkel smerig meisje op blote voeten rond. Maar de sfeer was er, het geluid was top, de onbekende dj's beter dan Sjakie de Marseille, en wij waren dik tevreden. Zie foto's!