Smashed is our Name, Hedonism is our Game!

Werken is wat ik nu doe. 's Ochtends en 's avonds, in twee verschillende hostels, alwaar ik mensen eerst met vrolijke en hartelijke stem vraag naar hun verblijf en wensen, en of ze eventueel interesse hebben in 1 van de door ons aangeboden tours (Gaudi, city, tapas, of Smashed crawl - die laatste krijg ik bijna niet uit mijn strot, want zeg nou zelf, "Smashed is our name, Hedonism is our game!", dat wil je toch zelfs je eigen vijand niet in de strot duwen?). Als dat niet lukt duw ik maar een flaaier in hun handen en mompel ze enkele onverstaanbare woorden toe, iets als 'if you don't go to this tour today, who knows, you might not have your reserved bed for tonight', wat vaak nog beter lijkt te werken ook. Als ik niet werk, dan schrijf ik aan mijn scriptie, houd ik me bezig met de Spaanse taal (zie bovenstaande foto), bel ik na 4 weken nog steeds met bepaalde debielen van een bepaalde bank vol met idioten, en zo zijn er nog zo wat van die dingen. Ook vind je me 's middags weleens in bed, dan beoefen ik de Siesta. En daar ben ik best heel goed in.

Ondertussen hebben we vannacht noodweer gehad. Bij ons heeft het gelekt, maar beelden op tv maakten duidelijk dat sommige mensen in deze regionen op dit moment moeten zwemmen om van de ene kamer naar de andere te komen. Niet fijn, denk ik.